Even afgeleid

U kent dat wel. U werkt thuis uiterst geconcentreerd aan een belangrijk rapport. Het moet allemaal kloppen; aan fouten in uw rapport zitten serieuze consequenties vast. En er zit tijdsdruk op. Als het vandaag niet af komt hoeft het niet meer.

Dan komt uw dochter thuis, luidkeels huilend en met een kapotte knie. Hoe belangrijk dat rapport voor uw werk ook is, op dat moment gaat uw dochter voor en troost u haar en verzorgt u de wond. Aan een rationele afweging van prioriteiten begint u niet eens; uw dochter gaat voor.

Iets dergelijks zien wij in het groot nu gebeuren in de pensioenwereld. De bestuurders van uw pensioenfonds zijn druk bezig om voor u een zo goed mogelijk pensioen te verzorgen. Dan is daar de Wet toekomst pensioenen. Deze wet is in de theorie al complex en dan komen daar in de praktijk nog allerlei technische details bij. Uitkomsten zijn niet wat men ervan verwacht; dat moet uitgezocht worden.

Aan een rationele afweging van prioriteiten komen de bestuurders niet toe. Deze transitie staat nu voor de deur, of men wil of niet.

Maar hoeveel aandacht mag u redelijkerwijs nog van uw fondsbestuur verwachten dat zij besteedt aan het zorgen voor uw pensioen van vandaag of veel later?

Als Koopkrachtig Solidair Pensioen wordt ingevoerd kunnen fondsbestuurders die stress van zich afgooien. Invaren is niet meer nodig. Ze gaan een of twee keer met elkaar op de hei zitten om zich de nieuwe situatie eigen te maken en in hun manier van denken op te nemen. En dan is er weer alle tijd om aandacht te geven aan uw pensioen.

Nieuwsbrief 2025 – 03 19 januari 2025