In de kantine

In de jaren negentig was ik een jonge werknemer van de Verzekeringskamer, die in 2004 zou opgaan in De Nederlandsche Bank. Pensioen interesseerde me alleen omdat ik er beroepshalve mee te maken had. Maar natuurlijk was ik ook deelnemer van ons pensioenfonds. Een fonds met 200 actieve deelnemers; dat was toen het personeelsbestand.

Het bestuur legde verantwoording af aan de deelnemers in de deelnemersvergadering die plaatsvond in de kantine. Uit professionele nieuwsgierigheid heb ik dergelijke vergaderingen wel bijgewoond.

Achter de tafel zaten enkele stropdassen die in het bestuur van de Verzekeringskamer zaten. Maar ook de collega die bij mij in de gang zat, een paar deuren verderop, zat achter de tafel.

Als groentje nam ik de inhoud voor kennisgeving aan. Maar ik kende de mensen achter de tafel en dat gaf mij vertrouwen.

Anno 2025 is de situatie behoorlijk anders. Ons Fonds van de Verzekeringskamer ging na de fusie op in het fonds van DNB, dat vijf tot tien keer zo groot was.

Dit lijkt een grote verandering, maar vergeleken met veel andere fondsen is dit nog een bescheiden aanpassing. Van de ongeveer duizend pensioenfondsen die de stap naar de nieuwe eeuw nog maakten zijn er nu nog 150 à 200 over. De rest is opgegaan in bedrijfstakpensioenfondsen of algemene pensioenfondsen. Of ze zijn geliquideerd en de verplichtingen zijn ondergebracht bij een verzekeraar.

Of dat goede besluiten zijn moet per individuele casus worden bekeken. Maar de meest voorkomende reden is wel pijnlijk.  Veel fondsbestuurders bezwijken namelijk onder de complexiteit en de regeldruk. Wet- en regelgeving zijn zo ingewikkeld geworden, dat fondsbestuurders de handdoek in de ring gooien.

Koopkrachtig Solidair Pensioen is een eenvoudige regeling. U krijgt pensioen dat via een eenvoudige formule wordt afgeleid van uw salaris en dat gewoon wordt geïndexeerd, behoudens uitzonderlijke gevallen. Het risicoraamwerk is gericht op de lange termijn. Maandrapportages zijn daardoor niet nodig. Ook het beleggingsbeleid wordt gericht op de lange termijn. Het hijgerig volgen van de ontwikkelingen op de beurs mag nog steeds, maar is minder nodig. Een fonds kan beleggingen aankopen en  voor lange termijn in portefeuille houden.

Hierdoor zal het besturen van een pensioenfonds een meer ontspannen bezigheid kunnen worden. Daardoor komt er weer ruimte voor die deelnemersvergadering in de kantine met de collega van verderop in de gang achter de tafel.

Nieuwsbrief 49 – 7 december 2025