Keuze van een baan

Op 29 december verscheen een artikel met kritiek op Koopkrachtig Solidair Pensioen op Mejudice.nl. Ik heb daarop een reactie gegeven en de kritiek weerlegd. Daarop hebben de auteurs weer een plichtmatige reactie teruggegeven. De leukste passage in die reactie vond ik wel deze.

Hij vergeet echter de eenvoudigste stap: de keuze van een werkgever. Als werkgever A verbonden is aan een pensioenfonds met een groot tekort en werkgever B verbonden is aan een pensioenfonds met een overschot, dan zal een rationele werkzoekende dit mee kunnen nemen in de keuze van werkgever. Bij werkgever B bouwt de werkzoekende immers een aanzienlijk beter pensioen op dan bij werkgever A.

Nu is elke professional ervan overtuigd dat zijn eigen vak het belangrijkste vak is waar de samenleving op draait. Dat pensioenprofessionals veronderstellen dat jongeren een baan kiezen op basis van de financiële positie van het aangesloten pensioenfonds, is daarom verklaarbaar. Maar dat dit op een zo grote schaal zal gebeuren dat het een maatschappelijk relevante factor wordt, waag ik te betwijfelen. Want die situatie is onder Koopkrachtig Solidair Pensioen niet anders dan onder het oude stelsel. Ook onder het oude stelsel zijn er fondsen met een goede en fondsen met een slechte financiële positie. Bij fondsen met een goede financiële positie zal de kans op indexeren groter en de kans op korten kleiner zijn dan bij fondsen met een slechte financiële positie. Hoeveel jongeren wogen dat in de afgelopen jaren mee bij de keuze van hun baan?

Sterker, die situatie speelt nu in de transitieperiode bij uitstek. Zeker als u een baan hebt die in veel bedrijfstakken op ongeveer dezelfde manier voorkomt, zoals een baan als secretaresse, is veel pensioengeld te verdienen door op de juiste manier van baan te veranderen. Waarschuwing: als u dit niet al zelf bedacht hebt, bent u nu te laat.
Want dan ging u in 2024 werken bij een van de koplopers. Op 1 januari 2025 incasseerde u de invaarbonus. Vervolgens vertrok u en ging u in de zorg werken. Op 1 januari 2026 incasseerde u de invaarbonus van PFZW. Dan wordt u ambtenaar. Op 1 januari 2027 incasseert u de invaarbonus bij ABP. Dan gaat u terug naar het bedrijfsleven om bij een van de hekkensluiters te werken. Op 1 januari 2028 incasseert u dan uw vierde invaarbonus.
Voor de calculerende pensioendeelnemer zou dit een voor de hand liggend carrièrepad zijn, maar ik heb nog geen berichten gezien dat de arbeidsmarkt door dergelijke verhuizingen ontwricht raakt.

Maar stel dat iemand toch de financiële positie van het pensioenfonds bij de keuze van zijn baan mee laat wegen. Waar hebben we het dan over?

De casus ging over een pensioenfonds met een tekort. Op dat moment wordt er ook onder Koopkrachtig Solidair Pensioen niet geïndexeerd. Gepensioneerden merken dat in hun portemonnee, maar voor jongeren is het een administratieve kwestie. Nu is er altijd een kans dat de situatie nog verder verslechtert en hun pensioen daadwerkelijk wordt aangetast, maar in verreweg de meeste gevallen zal het fonds herstellen en de gemiste indexatie inhalen. Tegen de tijd dat zij pensioen krijgen is het hele tekort vergeten en merken zij er niets van dat het er ooit geweest is.

Jongeren merken dus in verreweg de meeste gevallen niets van een tekort. Nu ja, misschien toch iets. Want in optimistische scenario’s zal het vanuit een slechte financiële positie langer duren voor het geld tegen de plinten klotst dan vanuit een goede positie. Als het geld tegen de plinten klotst (naar het oordeel van het bestuur van het fonds), zal het fonds iets met het overtollige geld willen doen, bijvoorbeeld een premiekorting. De premie wordt dan geheel of gedeeltelijk uit de overtollige reserves gefinancierd, waardoor de acceptgiro op dat moment wat lager uitvalt.
Deze premiekorting merken de huidige jongeren wel in hun portemonnee. Maar dit is een meevaller waar zij geen recht op hebben, die slechts voortkomt uit overtollig geld.

Per saldo ben ik dus niet bang dat verschillen in financiële posities van pensioenfondsen onder Koopkrachtig Solidair Pensioen zullen leiden tot verstoringen van de arbeidsmarkt.

Nieuwsbrief 05 – 1 februari 2026