Klein kind

Er is iets merkwaardigs aan de hand in de pensioendiscussie in Nederland. De manier waarop door sommige mensen over de pensioenindustrie wordt gesproken doet nog het meest denken aan een onmondig klein kind dat niets kan en van verantwoordelijkheid weggehouden moet worden.
Het zijn vooral de politieke tegenstanders van BBB Tweede Kamerlid Agnes Joseph die zo redeneren. We zagen het eerder al bij de discussie over het referendum. De sector moest daartegen beschermd worden, want het was allemaal moeilijk, moeilijk, moeilijk. De sector zou dat allemaal niet aankunnen.

En met nieuwe voorstellen over een indexatieambitie zien we dezelfde redenering weer opkomen. Agnes Joseph stelt voor, dat pensioenfondsen een indexatieambitie formuleren, zodat ze in elk geval een doel hebben om naar te streven.
Let wel, we hebben het nog maar over ambitie. Ambitie is de laagste vorm van doelgericht werken. Je spreekt uit wat je wilt bereiken. Je doet daar je best voor. Nee, dat is al te sterk: je doet daar iets voor. En lukt het niet: ach, dat is jammer, volgende keer beter.

Maar sommigen vinden zelfs dat al een brug te ver. “Dit heeft als risico dat er verwachtingen gewekt worden die niet nagekomen (kunnen) worden.” Dat soort redeneringen. Er wordt standaard vanuit gegaan, dat de sector wel zal falen. Dit uitgangspunt van een incompetente sector is opvallend wijd verspreid, vreemd genoeg ook in de sector zelf.

Wij vinden dit een belediging voor de pensioensector en – voor zover de geluiden uit de sector zelf komen – een brevet van onvermogen.  Wij vinden het zelfs gevaarlijk. Als falen de basisveronderstelling is zullen de echte professionals de sector de rug toe keren en zal de kwaliteit van de sector ineenzakken. Bovendien, hoe kan een sector vertrouwen winnen als die geacht wordt niets te kunnen?

Wij zien dat anders. Wij zien de pensioensector als een volwassen, professionele sector die je wel om een boodschap kunt sturen. Misschien nu even een beetje ingeslapen door het al langer durende faaldenken, maar nog steeds met voldoende potentie om weer wakker te worden.
In de twintigste eeuw waren het tabellenboeken; aan het begin van deze eeuw computermodellen en nu beschikken we over AI. Met al die technieken kun je de toekomst voorspellen door de lijn uit het verleden door te trekken naar de toekomst. Natuurlijk is zo’n voorspelling onzeker, maar met risicomodellen kun je precies uitrekenen hoe onzeker en hoeveel je voorspelling er dus maximaal naast kan zitten. Dat kun je vervolgens gebruiken om te sturen op waar je uit wilt komen.

Wij geloven, dat de sector dit kan. Sterker, wij willen bewijzen dat de sector dit kan. En dan gaan we veel verder dan indexatieambitie. Dan hebben we het over indexatiebeleid.

Nieuwsbrief 36 – 7 september 2025