Pensioenakkoord anno 2026

Op 4 juni 2019 sloten sociale partners met het kabinet een pensioenakkoord. Dit akkoord kreeg in de sector en de politiek een dermate status, dat we het ook Pensioenakkoord (met een hoofdletter) kunnen noemen.
Dat was 2019; we leven nu in 2026, zeven jaar later. We zouden nu kunnen zeggen: we zetten het Pensioenakkoord tussen de geschiedenisboeken en bekijken de huidige pensioensituatie met een nieuwe bril. Het kersverse kabinet lijkt dit te willen doen, gezien de voorstellen rondom de AOW.

Maar het kabinet staat daarin alleen. Zelfs huidige regeringspartijen VVD en D66, drongen in het laatste pensioendebat in de Tweede Kamer (gehouden op de dag voor de presentatie van het regeerakkoord) aan op het nakomen van één van de afspraken uit het Pensioenakkoord, namelijk het bedrag ineens.
Het hierboven genoemde openbreken van de afspraken rondom de AOW-leeftijd was voor veel partijen binnen en buiten het parlement onbespreekbaar. Opvallend was dat dit niet alleen met inhoudelijke argumenten onderbouwd werd, maar dat een referentie aan het Pensioenakkoord een stevig onderdeel was van de onderbouwing.
Kennelijk ligt er in de Nederlandse samenleving nog geen stof op dit zeven jaar oude akkoord, maar is het nog altijd springlevend.

Het Pensioenakkoord beloofde eerder uitzicht op een koopkrachtig pensioen. Net als het bedrag ineens, is die belofte nog niet ingelost. Er is weliswaar een nieuwe wet gekomen, maar die heeft deze doelstelling niet gerealiseerd. Dit actiepunt uit het Pensioenakkoord staat dus nog open.

Van alle pogingen om dit punt te adresseren, zijn er maar twee die ook daadwerkelijk een koopkrachtig pensioen realiseren: het Confident KKG-pensioen en Koopkrachtig Solidair Pensioen. Wij hebben dit eerder gememoreerd.
Voor partijen die aandringen op naleving van het Pensioenakkoord (met andere woorden: voor bijna alle partijen binnen en buiten het parlement) ligt er met dit openstaande actiepunt dus nog huiswerk. En het ligt voor de hand welk huiswerk.

Nieuwsbrief 10 – 8 maart 2026