Te bescheiden

Agnes Joseph maakt een tour door Nederland over haar pensioenplannen. Wij waren in Utrecht op zaterdagavond 15 februari erbij.

Voor haar hele verhaal verwijzen wij naar de NSC-website. Wij lichten er twee punten uit.

Ze vertelde dat ze inspraak van deelnemers over hun eigen pensioen belangrijk vindt. Ze wilde daarom regelen dat iedereen zelf mag beslissen of hij/zij wel of niet wil invaren. Maar dat achtte ze niet haalbaar waar het politiek en pensioensector betreft. Daarom sloot ze op voorhand een compromis: een collectief referendum.

Het gevolg is bekend. Haar voorstel werd als kernbom bestempeld. Om maar één van de scheldwoorden te noemen. Vervolgens ging ze het voorstel uitschrijven en ze voegde individuele instemming alsnog toe. Dat is wat ze echt wil regelen. En zie: de commentaren worden al milder.

Ze heeft hier dus de ervaring opgedaan dat iets – wat zij ziet als tegemoetkoming aan de sector en de (politieke) tegenstanders – wordt afgebrand, terwijl wat ze echt wil veel haalbaarder blijkt te zijn.

Naast dit verhaal over inspraak vertelde ze ook over koopkracht. Ze wil meer aandacht voor koopkracht en doet voorstellen daartoe. Zelf gaf ze aan dat de voorstellen die ze doet erg bescheiden zijn. Ze weet zelf, dat haar voorstellen wel iets aan koopkracht doen, maar het probleem bij lange na nog niet oplossen. Eigenlijk wil ze voorstellen doen die het probleem van koopkracht echt oplossen.

Wij roepen haar hierbij op om de ervaring met de inspraak te gebruiken bij het koopkrachtdossier: blijf niet hangen in bescheidenheid, maar ga voor het alternatief dat het probleem echt oplost: Koopkrachtig Solidair Pensioen. Dat is wat ze echt wil en een oplossing die echt werkt zou wel eens makkelijker politiek te verdedigen zijn dan een oplossing die alleen maar een klein beetje in de goede richting schuift.

Nieuwsbrief 2025 – 08 23 februari 2025