Twee jaar na 2024

Op 20 juni 2024 vond in de Tweede Kamer een rondetafeloverleg plaats over het nieuwe pensioenstelsel. Verschillende deskundigen wisten te melden dat koopkracht geen aandachtspunt was in de belangrijkste transitieplannen. Er werd geen hoofdstuk gewijd aan de koopkrachteffecten; het woord kwam niet eens in een voetnoot voor.

Daan Kleinloog, voorzitter van het Actuarieel Genootschap benoemde een communicatieprobleem. Hoe communiceer je dat een deelnemer € 50.000 pensioen tegemoet kan zien, maar dat het ook € 20.000 of € 120.000 kan worden?

Je zag de volksvertegenwoordigers, voor- en tegenstanders van de wet, wit wegtrekken. Is dit wat de wet in de praktijk betekent? Dit hebben we niet gewild.

Deze koude douche was het begin van … helemaal niets. Er kwam open en bloot op tafel te liggen dat de wet – ondanks een nog grotere onzekerheid dan verwacht – de koopkrachtbelofte niet waarmaakt en dat ook niet eens probeert. Dit gebeurde niet op een platform die de gevestigde orde als verdacht kon bestempelen, maar officieel in de Tweede Kamer door externe genodigden die in brede kring als deskundig worden gezien.

En toch ging iedereen over tot de orde van de dag. De transitie ging op de oude voet door zonder aandacht voor koopkrachtbehoud of de onzekerheid die jonge deelnemers te wachten staat.  

We zijn bijna twee jaar verder en er is niets gebeurd met de alarmerende berichten van destijds. Oké, er is een koopkrachtonderzoek gekomen. Maar nu al is bekend dat de meeste voorstellen geen of nauwelijks koopkrachtbehoud opleveren.

Om het probleem van koopkracht alsnog op te lossen, zijn twee programma’s geschikt: het Koopkracht Gericht Pensioen van Confident kan koopkracht met 80% zekerheid bieden; Koopkrachtig Solidair Pensioen kan dit doen met minstens 95% zekerheid.

Nieuwsbrief 21 – 24 mei 2026