Verantwoordelijkheid dragen

Als wij opmerkingen maken dat de Wet toekomst pensioenen (WTP) niet het beloofde koopkrachtbehoud levert komt er steevast iemand die zegt, dat de WTP dit nooit beloofd heeft. Op zich klopt dat. Wat beloofd is, is eerder uitzicht op een koopkrachtiger pensioen. Kijk even goed: eerder (1) uitzicht op (2) een koopkrachtiger (3) pensioen. In één zin is de koopkrachtbelofte drie maal gerelativeerd.

Dit tekent de manier van denken van de ontwerpers. Je proeft hier dat de ontwerpers zich het volgende doel hebben gesteld: Formuleer een pensioentoezegging die er zo mooi mogelijk uitziet, maar waar niemand op kan worden afgerekend. Wat er ook gebeurt, de ontwerpers van de wet, de minister, de ambtenaren op het ministerie, DNB en de fondsbesturen mogen geen enkele verantwoordelijkheid dragen en mogen dus ook nergens op kunnen worden afgerekend.

We hebben dus een nieuw stelsel gecreëerd waar niemand die aan de knoppen kan draaien verantwoordelijk is voor het resultaat van dat draaien. Zo’n stelsel kan alleen overleven bij de gratie van verplichtstelling. Niemand stapt immers vrijwillig in een systeem waar degene die de beslissingen neemt geen verantwoordelijkheid draagt voor de gevolgen van zijn beslissingen.

Voor de goede orde: niet alle genoemde partijen hebben meegebouwd aan dit nieuwe stelsel. Met name de besturen van kleinere fondsen hebben niets te zeggen gehad en die zijn vaak ook helemaal niet blij met de transitie. Zij kunnen dus niet worden aangesproken op het ontlopen van verantwoordelijkheid.

Maar ook die verplichtstelling behoeft draagvlak. We zien nu al bijna dagelijks berichten over onderpresteren van het ABP in allerhande media langskomen. Of, hoeveel en waardoor het ABP onderpresteert is niet eens zo belangrijk. De berichten maken duidelijk, dat de verplichtstelling van pensioensparen bij ABP aan het afkalven is. Het is een kwestie van tijd voordat dit gebrek aan draagvlak een politieke meerderheid krijgt.

Wij zijn van mening, dat de mensen aan de knoppen in de pensioensector opnieuw verantwoordelijkheid voor hun daden moeten dragen. Dat betekent de terugkeer van de concrete pensioentoezegging.  Fondsbesturen worden dan weer verantwoordelijk om die toezegging te realiseren en DNB krijgt weer de verantwoordelijkheid om die toezegging te borgen. Alleen op die manier kunnen de mensen aan de knoppen worden afgerekend op hun verantwoordelijkheid.

Wij van Koopkrachtig Solidair Pensioen kunnen het materiaal leveren waarmee dit realiseerbaar wordt.

Nieuwsbrief 15 – 12 april 2026