Waarom is de WTP niet koopkrachtig?

De theorie was duidelijk: pensioen zou als gevolg van de Wet toekomst pensioenen (WTP) gaan meebewegen met de beurs. Het zou wel eens omlaag kunnen gaan, maar in ruil daarvoor zou er eerder uitzicht op een koopkrachtig pensioen komen.

Dat is de theorie, maar dat gaat niet de praktijk zijn. De vorige generatie voorstanders WTP begreep dat en zette gaandeweg de discussie heel subtiel de letters “er” achter het woord koopkrachtig. Dat klonk hetzelfde, maar verantwoordelijken konden minder makkelijk ergens op aangesproken worden. De nieuwe generatie WTP-voorstanders lijkt die subtiliteit alweer vergeten te zijn en claimt gewoon weer koopkracht.

Dit was de theorie. De regels maken koopkrachtbehoud nog steeds mogelijk, maar dat gaat niet gebeuren. Althans als we het hebben over de uitkeringsfase, de periode dat mensen daadwerkelijk pensioen ontvangen. Voor jongeren is het een heel ander verhaal, maar we richten ons in dit artikel even alleen op de fase waarin daadwerkelijk pensioen wordt genoten.

Fondsbestuurders zijn namelijk als de dood voor het moeten verlagen van een eenmaal ingegaan pensioen, al is het maar met één euro per jaar. En dus richten ze de regeling zo in, dat eenmaal ingegane pensioenen aan alle kanten beschermd worden. Dat doen ze enerzijds door de echte beleggingen voor deze doelgroep voorzichtiger in te zetten. Anderzijds doen ze dat door de beleggingsresultaten door te schuiven naar enerzijds de jongeren en anderzijds de toekomst.

Daarmee verlagen ze het risico op verlagingen van ingegane pensioenen, maar ze verlagen ook de mogelijkheid om koopkrachtbehoud te realiseren. Berekeningen hebben laten zien dat voor koopkrachtbehoud een beleggingsmix met 50% in aandelen nodig is. Aan zo’n mix zit zoveel risico vast, dat geen fondsbestuurder dat zal aandurven.

Bij een verlaging van pensioenen ontstaat direct onrust; bij onvoldoende verhoging wordt de pijn pas op termijn gevoeld. Wij hebben er dus alle begrip voor dat fondsbestuurders hun beleid meer richten op het voorkomen van verlagingen dan op het realiseren van koopkrachtbehoud. Maar het betekent wel dat de theorie van de WTP niet meer overeenkomt met wat de praktijk gaat zijn. Voor gepensioneerden gaat het geen casinopensioen zijn, maar zij gaan wel met zeer grote zekerheid elk jaar een beetje koopkracht inleveren.

De WTP gaat de koopkrachtbelofte dus niet waarmaken. Hoe kunnen wij van Koopkrachtig Solidair Pensioen dat dan wel realiseren? Het sleutelwoord hierin is solidariteit. De WTP is gebouwd op het ieder-voor-zich-principe. Iedereen draagt daarin zijn eigen risico. Bij Koopkrachtig Solidair Pensioen delen we het risico op in kleine stukjes en verdelen die stukjes over verschillende generaties en zelfs over verschillende tijden. In goede tijden bouwen we geen exorbitant hoog pensioen, maar sparen we voor slechte tijden. Daardoor kunnen we ons met z’n allen meer risico veroorloven, wat wordt beloond met een hoger rendement. Daarmee financieren wij de indexatie die nodig is om koopkracht te behouden.

Nieuwsbrief 2025 – 21 25 mei 2025