Wereldbeeld

Ik ben geboren in de jaren zestig en dus opgegroeid in de jaren zeventig en tachtig. De wereld zoals ik die op school leerde kennen was redelijk overzichtelijk. Er liep een lijn van de Noordelijke IJszee tot aan de Middellandse Zee. Ten oosten van die lijn had je het Oostblok; ten westen van die lijn had je het vrije Westen.

In het vrije Westen had je het kapitalisme. Kapitalisme betekende vrijheid en stond voor kwaliteit. De economie werd bepaald door de wetten van vraag en aanbod. Leveranciers waren gedwongen om kwaliteit te leveren; anders liepen de klanten weg.

In het Oostblok had je het communisme. De economie daar werd bepaald door centrale aansturing vanuit de overheid. Leveranciers hoefden geen kwaliteit te leveren; alleen kwantiteit. Klanten konden immers nergens anders heen. Want die andere winkel had een andere kleur prijssticker, maar leverde verder precies hetzelfde. Zo had de overheid het georganiseerd.

In 1989 viel de muur in Berlijn en toen had het vrije Westen met haar kapitalisme gewonnen. Nog een beetje glasnost door Gorbatsjov en toen was het communisme verdwenen.

Vijfendertig jaar later vraag ik mij af of dat eenvoudige wereldbeeld wel klopte. Neem de Wet toekomst pensioenen (WTP). Dat biedt een pensioencontract dat volledig door de overheid is ontworpen in al zijn details en ook door de overheid is voorgeschreven. De consument kan kiezen uit twee varianten, maar die lijken zo veel op elkaar dat weinigen het verschil zien. Er is veel kritiek op de kwaliteit van het nieuwe pensioencontract, maar de consument kan nergens heen, want de overheid heeft het monopolie naar zich toegetrokken en staat geen ander product toe. Het recht van de consument om bezwaar te maken is zelfs expliciet uitgesloten.

Ik dacht dat met de val van de muur en de glasnost van Gorbatsjov het communisme uit de wereld verdwenen was. Maar wat hier gebeurt rondom de WTP lijkt toch wel verdacht veel op wat in mijn schoolboekjes als Oostblok-communisme werd beschreven.

Met Koopkrachtig Solidair Pensioen willen wij meer kiezen voor de aanpak die in mijn schoolboekjes als typerend voor het vrije Westen werd beschreven. Wij willen ons “product” niet voorgeschreven zien door de overheid; wij willen slechts dat de overheid ons “product” toelaat naast de bestaande “producten”.

Wij willen Koopkrachtig Solidair Pensioen graag aanbieden op een vrije markt, zoals de ondernemers in het vrije Westen van mijn schoolboekjes hún producten konden aanbieden op een vrije markt. Laat de consument (sociale partners in dit geval) maar vrij kiezen. Omdat wij geloven in de kwaliteit van ons eigen product (pensioensysteem) zijn wij niet bang voor de concurrentie (de WTP).

Nieuwsbrief 2024 – 46 17 november 2024